Σήμερα η σύγχρονη οδοντιατρική επίσκεψη μπορεί να είναι απλή, ευχάριστη και ανώδυνη. Αρκεί ο γονιός να ενημερωθεί έγκαιρα για τις οδοντικές νόσους και να καθοδηγηθεί από πολύ νωρίς στο τι να περιμένει, πως να προλαβαίνει και πως να αντιμετωπίζει καταστάσεις που αφορούν την στοματική υγεία. Έχει αποδειχτεί, σε πολλές μακροχρόνιες κλινικές μελέτες, ότι τα παιδιά που μαθαίνουν στην πρόληψη από τον πρώτο χρόνο της ζωής τους ενηλικιώνονται χωρίς ιδιαίτερα οδοντιατρικά προβλήματα. Ο γονιός που εισάγεται σε ένα προληπτικό πρόγραμμα και το εφαρμόζει από τον πρώτο χρόνο της ζωής του παιδιού, έχει κάνει το σημαντικότερο βήμα για την ανώδυνη, απλή και ευχάριστη οδοντιατρική εμπειρία του παιδιού του.

Όμως και για τα παιδιά με οδοντιατρικά προβλήματα, τα σύγχρονα υλικά και μέθοδοι μπορούν να εξασφαλίσουν την λιγότερη οδυνηρή θεραπεία. Οι παιδοδοντίατροι είναι ειδικά εκπαιδευμένοι στην αντιμετώπιση της οδοντικής τερηδόνας και των άλλων οδοντικών νόσων, έτσι ώστε το παιδί να μην υποφέρει στην οδοντιατρική καρέκλα. Επιπλέον, η έγκαιρη οδοντιατρική θεραπεία στα πρώτα χρόνια της ζωής βοηθάει στην αποφυγή εκτεταμένης θεραπείας αργότερα.

Ο παιδοδοντίατρος είναι ειδικά εκπαιδευμένος στην παιδική ψυχολογία. Αντιμετωπίζει τα αγχωτικά παιδιά με ειδικούς τρόπους και τα κάνει να νοιώθουν ασφάλεια κατά την διάρκεια της οδοντιατρικής επίσκεψης.
Χρησιμοποιεί  πολλές ψυχολογικές τεχνικές οι οποίες βοηθούν τα παιδιά να αισθάνονται άνετα. Στην τεχνική "Πες-Δείξε-Κάνε", για παράδειγμα, ο γιατρός λεει στο παιδί ότι θα χρησιμοποιήσει ένα εργαλείο. (Το εργαλείο αυτό έχει πάντα ένα "παιδικό" όνομα, π.χ. ο ανιχνευτήρας μεταμορφώνεται σε "μετρητή"). Κατόπιν δείχνει πως χρησιμοποιείται το εργαλείο αυτό, μετρώντας πρώτα τα δάχτυλα του παιδιού. Στην συνέχεια, κάνει το ίδιο στα δόντια του παιδιού. Στην τεχνική του "μοντέλου", ένα δειλό παιδί παρακολουθεί την θεραπεία ενός συνεργάσιμου παιδιού ίδιας ηλικίας. Άλλες τεχνικές όπως η σταδιακή απευαισθητοποίηση, η απόσπαση της προσοχής, αλλά και η συμμετοχή του γονιού, βοηθούν το παιδί να είναι ήρεμο. Τέλος, άλλη σημαντική τεχνική είναι αυτή του "έπαινου". Κάθε παιδί κάνει κάτι αξιέπαινο κατά την διάρκεια της οδοντιατρικής επίσκεψης. O παιδοδοντίατρος το προσέχει, του το λεει και στο τέλος το ανταμοίβει με κάποιο συμβολικό δωράκι. Επιπλέον το παιδοδοντιατρικό ιατρείο είναι ένας χώρος ειδικά μελετημένος και διαμορφωμένος για παιδιά, ενώ το προσωπικό του ιατρείου είναι ειδικά εκπαιδευμένο και διακρίνεται για την αγάπη του προς τους μικρούς ασθενείς. Έτσι τα περισσότερα παιδιά νοιώθουν ήρεμα, άνετα και ασφαλή στο παιδοδοντιατρικό περιβάλλον.  

Ορισμένες φορές, η συμπεριφορά του παιδιού στο ιατρείο επιβάλλει την χρησιμοποίηση από την γιατρό πιο αυστηρών τεχνικών ελέγχου της συμπεριφοράς. Οι τεχνικές αυτές έχουν μοναδικό σκοπό να προφυλάξουν το παιδί, που κουνιέται η κλαίει κατά την διάρκεια της θεραπείας, από πιθανό τραυματισμό και να του διδάξουν τους κανόνες συμπεριφοράς στο ιατρείο.